Schiereiland

Eén dag geleden

Hoe lang ze tussen de bomen heeft gedwaald, weet Jolien niet. Ook heeft ze geen idee hoe laat het is. Soms rent ze stukken, tot ze buiten adem raakt en noodgedwongen stukken moet wandelen. Tot een paar honderd meter terug schalde haar naam nog door het bos, maar nu is het stil. Doodstil. Inmiddels is er een wolk voor de maan geschoven. Uitgeput leunt ze tegen een stam.
De roep van een uil klinkt spookachtig door de nacht. Opnieuw begint ze te lopen, nu om warm te blijven. Af en toe kraakt er een takje onder haar voet. Ze staat stil en luistert. Niks. Weer zet ze zich in beweging, ook al heeft ze geen idee welke kant ze op loopt.
Boven haar schuift de wolk langzaam voorbij de maan. Om zich heen ziet ze donkerblauwe sneeuw en zwarte boomstammen, met af en toe flarden dikke mist. Ze weet niet eens of ze nog op het schiereiland is.  Verderop lijkt de sneeuw iets lichter, alsof er een open plek is. Kort aarzelt ze. Op een open plek is ze beter zichtbaar, maar misschien ligt het meer daar wel en dan kan ze naar Petra rennen.
Het enige wat ze kan doen, is op een paar meter van de weg door het bos blijven lopen tot ze kan oversteken naar Petra’s huis, ook al is ze doodmoe.
Ze zet zichzelf weer in beweging, maar na een paar minuten blijft ze opnieuw stilstaan. Er is iets anders. De uil is stil.
Ze blijft staan en luistert. Niets. Of nee, toch wel. Vlakbij klinkt het geluid van een knappend dood takje. Het kan een lynx zijn of een eland, maar ook een mens…
Ze durft niet achterom te kijken en begint te rennen, ook al kan ze niet meer. Iets of iemand komt dichterbij, ze voelt het. De haartjes in haar nek staan overeind. Ze kan het gehijg in haar nek voelen.
Ze rent de longen uit haar lijf, maar dan wordt ze met een ruk naar achteren getrokken. Langzaam omsluiten vijf vingers stevig haar pols. Haar hart lijkt een seconde stil te staan, het bloed in haar aderen stolt. Ze wil zich lostrekken, maar de greep is te stevig.
Kort daarop volgt de dreun op haar hoofd. Als een lappenpop valt Jolien voorover in de sneeuw. De wereld wordtinktzwart.